سايت خبري تحليلي انديشه ها : قدرت احزاب در آلمان و ضرورت عضويت و تقويت احزاب
چهارشنبه، 29 اسفند 1397 - 16:52 کد خبر:91016
سايت خبري تحليلي انديشه ها:


سايت خبري تحليلي انديشه ها:

برلين - ايرنا - آنگلا مركل صدر اعظم 12سال گذشته آلمان درصدد است تا پس از انتخابات پارلماني فدرال دوم مهر ماه براي چهارمين بار به اين مقام برسد؛ اما انتخاب صدراعظم حاصل مذاكرات احزاب براي تشكيل ائتلاف است كه در گزارش زير احزاب و فرايند انتخابات آلمان مورد بررسي قرار گرفته است.

به گزارش ايرنا، درحالي كه تنها دو هفته تا انتخابات پارلماني فدرال آلمان باقي است ، مناظره هاي انتخاباتي برگزار شده و تازه ترين نظرسنجي ها حاكي ازپيشتازي حزب آنگلا مركل صدراعظم اين كشور است و بسياري از ناظران سياسي در آلمان بر اين باورند كه او بدون مشكل خاصي براي چهارمين بار به مقام صدراعظمي مي رسد هرچند ممكن است شريكان دولت ائتلافي تغيير كنند.
** اهميت انتخابات آلمان
هر چند انتخابات آلمان به عنوان يكي از قدرت هاي اقتصادي و صنعتي جهان همواره در سطح جهاني حائز اهميت بوده اما اين انتخابات با توجه تحولات اخير در عرصه بين المللي پس از به قدرت رسيدن دونالد ترامپ با سياستهاي انزواگرايانه اش در آمريكا ، بيش از پيش مورد توجه است. آلمان به عنوان پرجمعيت ترين كشور اروپا و قدرت اول اقتصادي اين قاره ، نقش مهمي در آينده اتحاديه اروپا دارد و اهميت نقش آلمان بخصوص پس از خارج شدن انگليس از اتحاديه اروپا در سال 2019 بيشتر هم خواهد شد. به همين علت ، صدر اعظم بعدي آلمان نقش مهمي در سرنوشت آينده پول واحد اروپايي (يورو) ، سياست هاي دفاعي اروپا و روابط با آمريكا (روابط ترانس آتلانتيك) و بسياري از موضوعات ديگر خواهد داشت.
** نگاهي به وضعيت احزاب
بلوك محافظه كار تحت رياست مركل متشكل از دو حزب دمكرات مسيحي(CDU)وسوسيال مسيحي(CSU) (در ايالت بايرن) با حدود 15 درصد اختلاف درنظرسنجي ها پيش است . رقيب اصلي آنها نيز حزب چپ ميانه سوسيال دمكرات (CDU) به رهبري مارتين شولتز رييس سابق پارلمان اروپا است . علاوه بر بلوك محافظه كارها و سوسيال دمكراتها، چهار حزب ديگر نيز هم اكنون در نظرسنجي ها بين 7 تا 10 درصد راي دارند و درصورتي كه در انتخابات بيش از5درصد آرا را به خود اختصاص دهند مي توانند وارد پارلمان شوند.اين احزاب عبارتند ازحزب ليبرال 'دمكرات هاي آزاد' (FDP)،حزب چپگرا و طرفدار محيط زيست 'سبزها' ، حزب چپ افراطي 'دي لينكه' (چپها) و حزب راست افراطي 'آلترناتيو براي آلمان' (AfD) .
درحال حاضر چهار حزب در پارلمان آلمان نماينده دارند. اين احزاب عبارتند از بلوك دمكرات ‌مسيحي/سوسيال مسيحي (با 311 كرسي)، حزب سوسيال دمكرات آلمان (۱۹۳ كرسي)، حزب سبزها (۶۳ كرسي) و حزب چپ‌ها (۶۴ كرسي). اما با توجه به نظرسنجي هاي اخير تعداد احزاب صاحب كرسي در پارلمان با انتخابات مهرماه امسال ممكن است به 6 حزب افزايش يابد.
به اين ترتيب كه حزب دمكراتهاي آزاد و حزب آلترناتيو براي آلمان نيز با عبور از مرز 5 درصد آرا بتوانند وارد پارلمان شوند. در اين صورت احتمال هاي بيشتري براي دولت ائتلافي آينده آلمان مطرح خواهد شد. هم اكنون پارلمان آلمان 630 كرسي دارد.
**آشنايي با احزاب
* اتحاد حزب دمكرات مسيحي (CDU) و سوسيال مسيحي آلمان (CSU) : اين بلوك حزبي با رنگ سياه شناخته مي شود؛ رياست حزب دمكرات مسيحي با آنگلا مركل و رياست حزب سوسيال مسيحي با 'هورست زي هوفر'است ومركل نامزد اصلي آنها درانتخابات سراسري است . اين حزب حدود 430 هزار عضو دارد و در انتخابات سراسري ۲۰۱۳ موفق به كسب حدود 41.5 درصد آرا شد و هم اكنون 311 كرسي از 630 كرسي را در پارلمان در اختيار دارد. دو حزب دمكرات مسيحي و سوسيال مسيحي تشكيل‌دهندگان فراكسيوني مشترك در پارلمان هستند. حزب دمكرات مسيحي آلمان در تمامي نقاط و ايالات اين كشور فعاليت دارد، به غير از ايالت بايرن. فعاليت‌هاي حزبي و انتخاباتي در اين ايالت در انحصار حزب سوسيال مسيحي است.
طيف هواداران: وفادارترين رأي‌دهندگان به اين دو حزب را مسيحيان مومن تشكيل مي‌دهند كه اكثر آنها نيز بالاي 60 سال سن دارند. كشاورزان و شاغلان مستقل ازجمله طيف‌هايي هستند كه آراي خود را به نفع اين دو حزب به صندوق مي‌ريزند. بسياري از كساني كه به احزاب دمكرات مسيحي و سوسيال مسيحي رأي مي‌دهند از تحصيلاتي متوسط برخوردارند و شمار كمتري از آنان تحصيلات عالي دارند.
تاريخچه: حزب دمكرات مسيحي آلمان پس از جنگ جهاني دوم در سال 1945در آلمان غربي به عنوان ميعادگاه تمام راي دهندگان محافظه كار مسيحي آلمان تاسيس شد. اين حزب به نيروي سياسي غالب آلمان در دوره پس از جنگ تبديل شد كه وحدت آلمان را (در دوران صدر اعظمي هلموت كهل) مديريت كرد و در 47 سال از 67 سال اين دوران رهبري دولت را به همراه حزب تابعه (خواهرخوانده) خود - سوسيال مسيحي در ايالت بايرن - در دست داشت. اين حزب در بين سال‌هاي ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ تحت رهبري 'كنراد آدنائر' صدراعظم آلمان زمام قدرت در اين كشور را در دست داشت. آدنائر و 'لودويگ ارهارد' وزير اقتصاد دولت او دو چهره‌اي بودند كه پديده 'معجزه اقتصادي آلمان' با نام آنان پيوند خورده است. هلموت كهل كه در دهه‌هاي 80 و 90 ميلادي رهبري اين حزب را برعهده داشت، از لحاظ زمان صدارت گوي سبقت را از ديگران ربوده است. در سال ۱۹۹۰ در دوران دولت او بود كه وحدت دو آلمان تحقق يافت. كهل نيز به 'صدراعظم وحدت' شهرت يافته است. آنگلا مركل رئيس‌ كنوني اين حزب نيز از سال ۲۰۰۵ به اين سو صدراعظم آلمان است.
برنامه انتخاباتي: آنگلا مركل رهبر اتحاد دمكرات مسيحي چهره‌اي است كه درعين حفظ ارزش‌هاي سنتي اين حزب، به دنبال نوآوري است. تصميم او به پايان دادن به انرژي هسته اي در آلمان و همچنين موضع او در قبال مساله آوارگان و پناهجويان سبب شد كه محبوبيت او در بين رأي ‌دهندگان و هواداران سنتي اين حزب كاهش يابد. پس ازفاجعه هسته اي فوكوشيما ژاپن درسال 2011، دولت مركل اعلام كرد كه تا سال 2022 تمام نيروگاه هاي هسته اي را تعطيل خواهد كرد.وزير دارايي دردولت مركل كه مسئول اداره بودجه است، چهره‌اي است كه با قاطعيت، رياضت و صرفه‌جويي اهداف خود را دنبال مي‌كند. حزب دمكرات مسيحي و سوسيال مسيحي به طور معمول با احزاب سوسيال دمكرات و دمكرات آزاد و در مواردي نادر نيز با حزب سبزها ائتلاف مي‌كنند.

* حزب سوسيال دمكرات آلمان (SPD) : اين حزب با رنگ قرمز شناخته مي شود و رييس و نامزد اصلي آن 'مارتين شولتز' رييس سابق پارلمان اروپا است و حدود ۴۴۰ هزار نفر عضو دارد. اين حزب در انتخابات سراسري ۲۰۱۳ حدود 25.7 درصد از آرا را كسب كرد و 193 كرسي از 630 كرسي پارلمان به اين حزب تعلق گرفت.
طيف هواداران: رأي‌دهندگان اصلي به حزب سوسيال دمكرات آلمان را فعالان صنفي، و كارگران صنايع تشكيل مي‌دهند. اين حزب در بين قشر متوسط نيز محبوب است. سوسيال دمكرات‌ها به ويژه در شهر‌هاي واقع در مناطق صنعتي آلمان هواداران زيادي دارند.
تاريخچه: حزب سوسيال دموكرات آلمان در سال ۱۸۷۵ ميلادي تاسيس شد و قديمي‌ترين حزب سياسي در آلمان محسوب مي‌شود. اين حزب در دهه هاي اول قرن بيستم به عنوان چتري براي شماري از جنبش هاي چپگرا ، اتحاديه هاي كارگري و كمونيستها عمل مي كرد. تاسيس حزب كمونيست آلمان در سال ۱۹۱۹سبب شد كه حزب سوسيال دمكرات به پايگاهي براي نيروهاي اصلاح‌طلب بدل شود. اين حزب در دوران ناسيونال سوسياليسم (نازي) ممنوع بود و بسياري از اعضاي آن در اردوگاه‌هاي نازي‌ها جان سپردند يا راهي تبعيد شدند. حزب سوسيال دمكرات پس از بنيانگذاري آلمان فدرال مدت‌ها نقش اپوزيسيون را ايفا كرد تا اينكه در سال ۱۹۶۶ به همراه حزب دمكرات مسيحي ائتلاف تشكيل داد.
'ويلي برانت' نخستين صدراعظم سوسيال دمكرات آلمان بود كه در سال‌هاي ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ در رأس دولت قرار داشت. 'هلموت اشميت' ديگر صدراعظم از اين حزب بود كه جانشين برانت شد و همچنين 'گرهارد شرودر' صدراعظم سالهاي 1998 تا 2005 نيز از اين حزب بود. حزب سوسيال دمكرات در مجموع در 34 سال از 67 سال پس از جنگ در دولت ائتلافي بوده كه از اين مدت 21 سال رهبري دولت ائتلافي را در دست داشته است.
برنامه انتخاباتي: عدالت اجتماعي و آموزش همگاني از موضوعات محوري برنامه‌ي انتخاباتي حزب سوسيال دمكرات آلمان محسوب مي‌شوند.

* حزب چپ‌ها (Die Linke) : اين حزب نيز با رنگ قرمز شناخته مي شود اما در برگه هاي نظرسنجي اغلب براي تمايز آن از حزب سوسيال دمكرات از رنگ ارغواني استفاده مي شود. روساي اين حزب 'كاتيا كيپينگ' و'برند ريكسينگر'و نامزدهاي اصلي آن در انتخابات سراسري 'سارا واگن‌كنشت' و 'ديتمار بارچ' (Bartsch) هستند. اين حزب حدود ۶۰ هزار نفر عضو دارد و در انتخابات سراسري ۲۰۱۳ حدود 8.6 درصد از آرا را كسب كرد و 64 كرسي از 630 كرسي را به دست آورد.
طيف هواداران: رأي‌دهندگان اصلي حزب چپ‌ها در ايالات جديد آلمان (در خاك آلمان شرقي سابق) زندگي مي‌كنند و معمولا به اقشار كارگري و كم‌درآمد تعلق دارند. اين حزب در ايالات غربي آلمان بيشتر به عنوان 'حزب معترض' زبانزد است و توانسته شماري از رأي‌دهندگان جوان را جذب كند و اگر بتوان به نتايج نظرسنجي ها اعتماد كرد بايد گفت كه در دو سال گذشته شماري از طرفداران اين حزب حامي حزب راست افراطي 'آلترناتيو براي آلمان' شده اند. حزب چپ‌ها بزرگ‌ترين حزب اپوزيسيون در پارلمان كنوني آلمان محسوب مي‌شود.
تاريخچه: حزب چپ‌ها اگر چه در سال 2007 تاسيس شد اما تاريخ و سابقه‌اي به مراتب طولاني‌تر دارد، چرا كه به‌گونه‌اي جانشين 'حزب اتحاد سوسياليستي' آلمان (SED) است؛ حزبي كه تا برچيده شدن ديوار برلين در سال ۱۹۸۹ حكومت در 'جمهوري دموكراتيك آلمان' (GDR) در آلمان شرقي را در دست داشت. اين حزب در برخي از ايالات ‌شرقي آلمان نيز جزئي از دولت ائتلافي است و به اين ترتيب نيز در سياستگذاري‌ اين ايالت‌ها نقش و سهم دارد.
برنامه انتخاباتي: حزب چپ‌ها تنها حزب حاضر در پارلمان آلمان است كه با مأموريت‌هاي نظامي ارتش اين كشور در خارج مخالف است. اين حزب خواهان انحلال پيمان آتلانتيك شمالي (ناتو) است. افزايش حداقل دستمزد در آلمان از 8.84 يورو به 10 يورو ، تعيين سياست‌هايي براي تنظيم بازار و افزايش ماليات براي افراد پردرآمد و ثروتمند از جمله موضوعات مورد توجه حزب چپ‌ها است.

* حزب سبزها (Bündnis 90 / Die Grünen) : اين حزب چنانكه از نامش پيداست با رنگ سبز شناخته مي شود ؛ روساي آن 'سيمونه پتر' و 'جم اوزدمير' و نامزدهاي اصلي آن در انتخابات سراسري جم اوزدمير و 'كاترين گورينگ − اكارت' هستند. حزب سبزها حدود ۶۰ هزار نفر عضو دارد و در انتخابات سراسري ۲۰۱۳ با كسب 8.4 درصد آرا موفق شد 63 كرسي از 630 كرسي را به دست آورد.
طيف هواداران: رأي‌دهندگان اصلي حزب سبزها معمولا در مراكز شهري در ايالت‌هاي غربي آلمان زندگي مي‌كنند و غالبا به قشر تحصيل‌كرده تعلق دارند. اين حزب از اين رو به ويژه در شهر‌هاي دانشگاهي آراي زيادي كسب مي‌كند. ميانگين سني هواداران سبزها نيز در سال‌هاي اخير افزايش يافته به طوري كه تنها ۱۰ درصد از رأي‌دهندگان به اين حزب زير ۳۵ سال سن دارند.
تاريخچه: حزب سبزهاي آلمان را شايد بتوان موفق ترين جنبش سياسي ـ اجتماعي در اين كشور پس از جنگ جهاني دوم ناميد . اين جنبش خواهان پايان استفاده از انرژي هسته‌اي، پايان رقابت تسليحاتي و همچنين خواستار حقوقي برابر براي همجنس‌گراها بود. حزب سبزهاي آلمان در سال ۱۹۸۰ ميلادي بنيانگذاري شد و پس از وحدت دو آلمان نيز با سبزهاي آلمان شرقي سابق حزبي متحد تشكيل داد. حزب سبزها در اوايل قرن 21 و در دوران صدراعظمي 'گرهارد شرودر' در عرصه سياست بين‌الملل نيز زبانزد شد چرا كه برخي از وزيران دولت ائتلافي شرودر از جمله 'يوشكا فيشر' كه در رأس وزارت خارجه آلمان قرار داشت از حزب سبزها بودند. شريكان احتمالي سبزها در تشكيل ائتلاف، حزب سوسيال دمكرات و حزب دمكرات مسيحي هستند.

*حزب ليبرال 'دموكراتهاي آزاد' (FDP) : اين حزب با رنگ زرد شناخته مي شود و رييس آن 'كريستيان ليندنر' است و حدود 54هزار عضو دارد. اين حزب در انتخابات سراسري ۲۰۱۳ حدود 4.8 درصد از آرا را كسب كرد اما به علت نرسيدن به حدنصاب 5 درصدي از ورود به پارلمان باز ماند.
طيف هواداران: بسياري از رأي‌دهندگان اصلي حزب دمكرات آزاد آلمان از شاغلان آزاد و مستقل، صاحبان شركت‌ها، دندانپزشكان، صاحبان داروخانه‌ها و همچنين وكلا تشكيل مي‌شود. تنها شمار اندكي از هواداران اين حزب به قشر كارگري تعلق دارند.
تاريخچه: حزب دمكراتهاي آزاد آلمان در سال ۱۹۴۸ تاسيس شد و از تأسيس آلمان فدرال در سال ۱۹۴۹ تا سال ۲۰۱۳ ميلادي در پارلمان اين كشور حضور داشت. اين حزب با توجه ‌به نقش مهمي كه در تشكيل دولت‌هاي ائتلافي در آلمان داشته به 'شاه‌ساز' شهرت يافته كه اشاره به نفوذ بالاي آن براي كمك به قدرت رساندن يك فرد يا گروهي سياسي دارد. دمكرات‌هاي آزاد هر چند تا كنون رهبري دولت را در دست نداشته اند اما در مجموع ۴۱ سال جزئي از دولت بوده‌اند و به اين عبارت بيش از ديگر احزاب در قدرت حاكم سهم داشته‌اند. يكي از چهره‌هاي برجسته اين حزب 'هانس ديتريش گنشر' است كه در بين سال‌هاي ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۲ ميلادي بي‌وقفه در رأس وزارت خارجه آلمان در دولت هلموت كهل قرار داشت. حزب دمكرات آزاد آلمان در انتخابات سراسري ۲۰۱۳ در اين كشور ناكامي تلخي را تجربه كرد و از آنجايي كه تنها 4.8 درصد از آرا را به دست آورد، به خاطر وجود حدنصاب 5 درصدي نتوانست به پارلمان راه يابد. در دوران اخير اما اين حزب موفق شده محبوبيت سابق خود را تا اندازه‌اي بازيابد و حتي انتظار مي رود از طريق ائتلاف با حزب دموكرات مسيحي بار ديگر به دولت راه يابد.
برنامه انتخاباتي: سياست‌ها و برنامه‌هاي حزب دمكرات‌هاي آزاد بر محور آزادي‌هاي فردي و حقوق مدني استوار است. كاهش ماليات نيز يكي از وعده‌هاي انتخاباتي اين حزب است. دمكراتهاي آزاد بطور سنتي از هواداران اروپايي متحد محسوب مي‌شوند و خواهان گسترش و تعميق مناسبات ميان اعضاي اتحاديه اروپا هستند. شريكان احتمالي حزب دموكرات آزاد در تشكيل ائتلاف: ترجيحا حزب دمكرات مسيحي و در صورت نياز حزب سوسيال دمكرات هستند.

** حزب آلترناتيو براي آلمان (AfD) : اين حزب با رنگ آبي شناخته مي شود؛ روساي آن 'فرائوكه پتري' و 'يورگ مويتن' و نامزهاي اصلي آن در انتخابات سراسري 'الكساندر گاولند' و 'آليس وايدل' هستند. اين حزب حدود ۲۷ هزار نفر عضو دارد و در انتخابات سراسري ۲۰۱۳ هر چند 4.7 درصد از آرا را كسب كرد اما به علت نرسيدن به حد نصاب 5 درصدي از راه يافتن به پارلمان باز ماند.
طيف هواداران: بسياري از رأي‌دهندگان اصلي حزب آلترناتيو براي آلمان مردان جوان و كم‌درآمد هستند و ازسطح تحصيلات نسبتا پاييني برخور دارند. تنها ۱۵ درصد از اعضاي اين حزب را زنان تشكيل مي‌دهند.
تاريخچه: آلترناتيو براي آلمان حزبي راستگرا و پوپوليستي است كه 5 ماه پيش از انتخابات سال ۲۰۱۳ تاسيس شد و در آن انتخابات با وجود عمر بسيار كوتاهش 4.7 درصد از آرا را به خود اختصاص داد. حزب آلترناتيو براي آلمان اما در دوران اخير توانست در انتخابات ايالتي و انتخابات پارلمان اروپا موفقيت‌هايي كسب كند و به مجلس‌ها راه يابد. اين حزب در آغاز فعاليتش توسط گروهي تحصيل‌كرده كه مخالف پشتيباني مالي اتحاديه اروپا از يونان و نجات اين كشور از بحراني مالي بودند، راه‌اندازي شد اما با گذر زمان چهره‌اي كاملا متفاوت به خود گرفت. در سال ۲۰۱۵ بود كه پس از جنگ‌هاي درون‌حزبي، جناح راستگرا توانست قدرت را در دست گيرد. گرايش‌هاي ملي‌گرايانه و ضداسلامي به ويژه در زماني كه بحران آوارگان و پناهجويان بر اروپا حاكم بود، سبب شد كه شماري جذب اين حزب شوند. آلترناتيو براي آلمان تنها حزب بزرگ آلمان بود كه از خروج انگليس از اتحاديه اروپا و همچنين از پيروزي دونالد ترامپ در انتخابات رياست جمهوري آمريكا استقبال كرد.
برنامه انتخاباتي: حزب آلترناتيو براي آلمان خواستار بستن مرزهاي خارجي اتحاديه اروپا ، كنترل‌هاي شديد مرزي براي شناسايي و تشخيص هويت افراد و همچنين ايجاد اردوگاه‌هايي در خارج از مرزهاي آلمان براي جلوگيري از ورود مهاجران به اين كشور است. اين حزب همچنين قصد دارد با مشوق‌هاي مالي شهروندان خارجي‌تبار ساكن در آلمان را به بازگشت به زادگاهشان ترغيب كند. آلترناتيو براي آلمان ، اسلام را جزيي از جامعه اين كشور نمي‌داند. اين حزب همچنين در نقش انسان در پديده گرمايش زمين ترديد دارد و از اين رو مي‌خواهد روند استفاده‌ روزافزون از انرژي‌هاي تجديدپذير در آلمان را متوقف سازد.

** فرايند انتخاباتي در آلمان
انتخابات در آلمان نسبت به ساير دمكراسي هاي پارلماني پيچيدگي بيشتري دارد . راي دهندگان در 299 منطقه يا حوزه انتخاباتي در سرتاسر آلمان دو برگ راي به صندوق مي اندازند: با يك راي نماينده مورد نظر خود براي آن منطقه را انتخاب مي كنند و با برگ راي ديگر حزب مورد نظرشان را انتخاب مي كنند. در واقع نتيجه راي دوم در فرداي انتخابات اهميت بيشتري دارد زيرا تعيين كننده سهم هر حزب از كرسي هاي پارلمان است. احزابي كه در سرتاسر آلمان كمتر از 5 درصد آرا (يا كمتر از 3 كرسي از سهميه مناطق) را به دست آورند حذف مي شوند و سهم احزاب ديگر متناسب با آن تغيير مي كند.
احزاب سياسي با استفاده از سهميه به دست آورده از طريق آراي حزبي مردم ، نمايندگاني را از ميان فهرست مشخص شده توسط مقامات حزب براي فرستادن به پارلمان انتخاب مي كنند و اين نمايندگان منتخب حزبي در مجلس به نمايندگان منتخب مستقيم مردم مي پيوندند.
مجلس آلمان (بوندستاگ) دستكم 598 كرسي دارد به اين معنا كه 299 نماينده بطور مستقيم با راي مردم انتخاب مي شوند و 299 نماينده هم پس از مشخص شدن سهميه احزاب. اما ممكن است تعداد نهايي كل نمايندگان بيشتر از 598 بشود. زماني كه سهم يك حزب از نمايندگان منتخب مستقيم (299 نماينده) بيشتر از درصد آراي حزبي (برگ راي دوم) آن حزب باشد ، اين وضعيت منجر به كرسي هاي اضافه مي شود. اما به منظور بر هم نخوردن تناسب آراي حزبي ، به احزاب ديگر نيز سهميه اي از كرسي هاي اضافه تعلق مي گيرد. بر اساس چنين محاسباتي بود كه پارلمان فعلي آلمان پس از انتخابات سال 2013 به تعداد 631 كرسي رسيد.
در انتخابات دوم مهر ماه آلمان، 61.5 ميليون نفر افراد بالاي 18 سال واجد شرايط راي دادن هستند و بايد منتظر ماند و ديد كه راي مردم آلمان و تركيب پارلمان آينده چه حزبي را به قدرت مي رساند .
اروپام**1078** ترجمه و تنظيم از : بابك جعفري - انتشاردهنده: محمد حسن دوستارگان