تماس با ما   |  پیوندها   |  درباره ما   |  RSS   |  جستجوی پیشرفته  
  صفحه اول     ارسال خبر به اندیشه ها     خبرنامه پیامکی  
جمعه، 3 خرداد 1398 - 14:21   
 
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها
 
   جنبش و‌بیداری عضویت در احزاب  
  آشنایی با حزب موتلفه اسلامی و عضویت در حزب
  معرفی سازمان عدالت و آزادی و فرم عضویت در سازمان
  فیلم آشنایی با سازمان عدالت و آزادی
 
   آخرین مطالب  
  دلالان چگونه ارزهای دولتی را بلعیدند؟
  «متری شیش‌ونیم» از پس «سامورایی در برلین» برنیامد
  راویان شبانه تهران/ چه خبر از شب‌هایی که پایتخت تا سحر بیدار است؟
  الله‌کرم: تاکیدرهبری بر جوان‌گرایی معطوف به همه مسئولان است نه دولت
  معیار شورای نگهبان، سلایق افراد نیست
  ملاک های جدید شورای نگهبان برای تائید صلاحیت چیست؟
  افزایش تنش در کاخ سفید/ پمپئو و بولتون رو در روی هم قرار گرفتند
  دلار در صرافی‌ها چقدر قیمت خورد؟/یورو ۱۵.۹۵۰ تومان شد
  «تگزاس» برگ برنده اکران ماه رمضان سینمای ایران
  برندگان اصلی جنگ تجاری آمریکا و چین چه کسانی هستند؟
  «نظام پارلمانی» منهای نظام حزبی؛ ایده‌ای خطرناک علیه «مردمی بودن» جمهوری اسلامی
  خداحافظی ساکنان گیشا با پل ۴۵ ساله، مدیریت شهری ریسک می‌کند؟
  مقایسه اختیارات و مسئولیت های رئیس جمهور ایران با رئیس جمهور افغانستان
رهبر معظم انقلاب:
  ساختار قانون اساسی مشکلی ندارد؛ البته امکان کم و زیاد کردن آن وجود دارد

  روحانی پیشنهاد رفراندوم داد
  موسویان: ترامپ می‌تواند به میزمذاکره با ایران برگردد
  روستایی با «متری شیش و نیم» رکورد «فروشنده» را می‌شکند؟
  جنگ در این ۲۳ نقطه از ایران «جنایت جنگی» حساب می‌شود
  دلیل رفت و برگشت‌های متوالی نرخ ارز چیست؟
  استقبال افخمی از حذف پروانه ساخت و راهکار هاشمی برای شفاف‌سازی
ادامه آخرین مطالب
- اندازه متن: + -  کد خبر: 90490صفحه نخست » آخرین اخبارشنبه، 27 بهمن 1397 - 08:04
چرا انجمن‌های اولیا و مربیان در ایران کارآمد نیستند؟
  
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها:
در حال حاضر، در نظام آموزشی نوین کشورهای مختلف، والدین نقش محوری و عمده در تربیت و آموزش کودک دارند و اینطور تخمین زده می‌شود که کودکان از تولد تا ۱۶ سالگی، ۸۵ درصد عمر خود را بیرون از مدرسه می‌گذرانند. بیشتر دولت‌ها، بر نقش تربیتی والدین در سیستم قانونی و حقوقی خود تأکید کرده‌اند؛ از این‌رو درکشورهای مختلف شاهد سیستم‌های متنوعی از مشارکت والدین در امور مدرسه و فرزندان خود هستیم. در ادامه، به بررسی نحوه مشارکت والدین در سیستم آموزشی ایران و چند کشور دیگر می‌پردازیم.
چرا انجمن‌های اولیا و مربیان در ایران کارآمد نیستند؟
 
فرآیند آموزش و تربیت کودکان در محیطی متشکل از خانواده، اجتماع، ملت، فرهنگ، و سیستم آموزشی تحقق می‌یابد. خانواده عنصر اولیه اجتماعی‌شدن انسان است و کودک در آن متولد شده و به لحاظ سنتی بیشترین نقش را در تربیت کودک ایفا می‌کند.

به گزارش مهرخانه، با توسعه صنعتی‌شدن جوامع غربی در قرن ۱۸ میلادی و پس از انقلاب فرانسه، و به دلیل گسترش اشتغال مادران در کارخانجات مختلف، غفلت خانواده‌ها از فرزندان منجر به پیدایش پدیده بزهکاری در کودکانی شد که ساعات بیرون از مدرسه را به فراغت می‌گذراندند. در پی این امر، جامعه‌شناسان و متولیان آموزشی این کشور برای نخستین‌بار آنچه را که ما به عنوان انجمن اولیا ‌و مربیان می‌شناسیم، در فرانسه راه‌اندازی کردند که از شرایط آن، حضور بیش از 2 ساعت اولیای دانش‌آموزان در جلسات این انجمن برای کمک به کنترل و تربیت فرزندان بود. این، هسته اولیه «انجمن اولیاء و مربیان» بود.

در حال حاضر، در نظام آموزشی نوین کشورهای مختلف، والدین نقش محوری و عمده در تربیت و آموزش کودک دارند و اینطور تخمین زده می‌شود که کودکان از تولد تا ۱۶ سالگی، ۸۵ درصد عمر خود را بیرون از مدرسه می‌گذرانند. بیشتر دولت‌ها، بر نقش تربیتی والدین در سیستم قانونی و حقوقی خود تأکید کرده‌اند؛ از این‌رو درکشورهای مختلف شاهد سیستم‌های متنوعی از مشارکت والدین در امور مدرسه و فرزندان خود هستیم. در ادامه، به بررسی نحوه مشارکت والدین در سیستم آموزشی ایران و چند کشور دیگر می‌پردازیم.

ایران
در سال 1326 به تقلید از فرانسه انجمن خانه و مدرسه در ایران تشکیل شد و بعدها در سال 1346 انجمن خانه و مدرسه به انجمن ملی اولیا و مربیان تغییر نام داد و امروزه عنوان انجمن اولیا و مربیان برخود گرفته است.

پس از پیروزی انقلاب، در سال 1358 با تصویب یک ماده‌واحده توسط شورای انقلاب که در آن زمان جایگزین مجلس شورای اسلامی بود، کارکنان انجمن ملی اولیا و مربیان مشمول قانون استخدام کشوری شدند و سازمان انجمن اولیا و مربیان به طور مستقل و به سرپرستی قائم مقام وزیر آموزش و پرورش پایه‌ریزی شد.

اساسنامه انجمن نیز در سال 1367 مورد تصویب شورای عالی آموزش و پرورش قرار گرفته و هفته پیوند اولیا و مربیان نیز هر ساله هفته آخر مهرماه برگزار می‌شود.

با توجه به اینکه خانواده در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش نیز به عنوان یک رکن اصلی دیده شده است و انجمن اولیا و مربیان مظهر همکاری خانه و مدرسه در امر تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان است، انتظار می‌رود این در کشور ما عملکرد قابل توجیهی داشته باشد، اما متأسفانه در عمل از زمانی که این انجمن‌ها در مدارس تشکیل شده، بیش‌تر شکل فرمایشی و جنبه تشریفاتی داشته است. این انجمن‌ها که تعداد آنها بر اساس آمار مسئولین به 96 هزار انجمن می‌رسد، از اهداف اولیه خود که همان هدایت اولیا و آگاه کردن آنها نسبت به وظایف تربیتی در قبال فرزندانشان است، به کلی دور شده و هم‌‌اکنون در مدارس صرفاً به ابزار و واسطه‌ای برای دریافت پول از والدین تبدیل شده‌اند.

فرشته حشمتیان؛ معاون سابق وزیر و رئیس سازمان مدارس غیردولتی، توسعه مشارکت‌های مردمی‌ و خانواده چندی قبل در گفتگو با مهرخانه در این خصوص اظهار داشت: پیشنهاد می‌کنم که مسئولین محترم در بحث تأمین مالی مدارس اهتمام ویژه‌ای داشته باشند؛ مدیر مدرسه سرانه را نگاه می‌کند و می‌بیند هزینه‌هایش تأمین نمی‌شود، از آن طرف تجهیزاتش اسقاطی شده و ناچار است که از انجمن کمک بگیرد. بنابراین باید یک تلاش جدی در تقویت بودجه و اعتبارات اختصاص‌یافته به مدرسه صورت گیرد و مدیریت خوبی لحاظ شود. اگر مدیران مدارس به جای اینکه پول بگیرند و مشکلات مدرسه را حل کنند، از اولیای دانش‌آموزان فکر بگیرند و ببینند آیا می‌شود این بحث‌های مالی آموزش و پروش را یک‌بار برای همیشه با یک هم‌اندیشی حل کرد، بهتر است.

یکی از کارگروه‌های تخصصی انجمن اولیا و مربیان، کارگروه مالی و رفاهی است. این کارگروه علاوه بر اینکه کمک مالی می‌دهد، باید اعضای آن با پیشنهادات خود کاری کنند که منبعی ایجاد شود و بتوانند مدرسه را به سمت هم‌اندیشی با اولیای دانش‌آموزان برای نواندیشی و خلاقیت مرتبط با ارتقای ساختار ببرند.»

شواهد نشان می دهد که در حال حاضر فعالیت انجمن اولیا و مربیان، در برگزاری کلاس‌های آموزشی برای والدین و ارائه خدمات مشاوره‌ای آن هم به شکل محدود و تنها در مناطق شهری خلاصه شده و به جز این برنامه‌های معمول که از گذشته نیز وجود داشته است، طرح‌های دیگری را دنبال نمی‌کند. تشکیل اتاق فکر و یا کلاس‌های پیشگیری از آسیب نیز که توسط مسئولین وعده داده شده، در حد طرح باقی مانده است.

ایرلند
بند ۴۲ قانون اساسی ایرلند بر نقش خانواده به عنوان اولین نهاد آموزشی کودکان و لذا حق تأمین آموزش مذهبی، اخلاقی، هوشی، جسمانی، و اجتماعی فرزندان تأکید دارد. آموزش دولتی و همگانی تنها برای کمک به والدین برای نیل به این مقصود تدارک دیده شده است.

البته، طبق یک دیدگاه سنتی، تا همین اواخر والدین ایرلندی معلم را محق در تربیت کودک دانسته و از دخالت در امر تربیت کودکان خود اجتناب می‌ورزیدند؛ از این‌رو، بحث انجمن اولیاء‌و مربیان در این کشور برای گسترش حضور و مشارکت تربیتی والدین، بحث نسبتاً جدیدی قلمداد می‌شود.

در اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی، وزارت آموزش این کشور با تأمین کمک مالی برای تأسیس کمیته ملی اولیا در دو سطح ابتدایی و راهنمایی، باعث سرعت بخشیدن به سیر مشارکت والدین در مدارس شد. اعضای این کمیته نشست‌های سالانه با وزیر و نمایندگان اتحادیه‌های معلمین داشته و در تصمیم‌گیری‌های سیستم آموزشی کشور دخالت داده می‌شوند.

در دهه ۱۹۹۰، سیاست‌های آموزشی این کشور مورد بازنگری جدی قرار گرفت و از میان دو دیدگاه عمده موجود در آن زمان، تشکیل کمیته مدیریت برای مشارکت مستقیم والدین در امر آموزش و ارتباط مشورتی والدین با مدارس، مورد تأکید و توجه قرار گرفت. نهایتاً قانون تعیین‌کننده میزان و نحوه و حدود مشارکت والدین در فرایند آموزش مدارس، در سال ۱۹۹۸ به تصویب رسید.

آلمان
در کشور آلمان، والدین از بدو تولد کودک در امر تربیت او دخیل دانسته می‌شوند. طبق قانون آموزش این کشور، والدین همچنین حق نظارت و مشارکت در روند آموزش کودکان خود در مدارس را دارا هستند. والدین حق مشارکت در تعیین محتوای دروس، انتخاب نمایندگانی برای نظارت بر روند کلی امور در مدارس، ملاقات نیم‌سالانه، عضویت در انجمن والدین هر مدرسه، دسترسی به اطلاعات مربوط به روندهای آموزشی مدرسه، عملکرد نسبتاً مستقل در انجمن اولیا، شرکت در انتخابات انجمن، مشارکت در انجمن اولیا و مربیان منطقه از طریق نمایندگان دوساله، شرکت در انتخابات کمیته والدین که نقش ارتباطی مدرسه با وزارت آموزش و پرورش را برعهده دارد، تعیین معلمین مدارس، تعیین، تخصیص و تصویب بودجه مدارس، و نهایتاً مشارکت در انجمن اولیاء اروپا را دارا هستند.

یونان
کشور یونان مدعی شناخت اولیه و باستانی از ارتباط میان نقش والدین در تحصیل کودکان است. سقراط را اولین متفکری می‌دانند که در این رابطه به والدینی که تنها در اندیشه کسب مال بوده و به آموزش فرزندان خود و یافتن معلمین قابل برای این امر اهمیت نمی‌دهند، انتقاد کرده است.

طبق قوانین آموزش ۱۹۸۵ این کشور، ارگان‌هایی همچون کمیته ملی آموزش، کمیته مقاطع آموزشی، کمیته آموزش شهرداری، کمیته مدارس، انجمن مدارس، و کمیته‌های مدارس شامل انجمن اولیا و مربیان، در ارتباط مستقیم با سیاست‌گذاری‌های مربوط به مدارس قرار دارند.

همچنین طبق قانون، والدین مسئول اصلی آموزش و تحصیل کودکان بوده و می‌باید کودکان خود را برای مدت ۹ سال تا سن ۱۶ سالگی برای برخورداری از آموزش همگانی حمایت کنند. برنامه‌ریزی و اجرای طرح‌های آموزشی نظیر ساخت و مدیریت مدارس و تربیت معلمین، شایسته وظیفه دولت است، ولی نحوه عملکرد نهایی این سیستم تحت‌تأثیر عوامل چندی نظیر سندیکاهای معلمین و انجمن اولیا قرار دارد.

والدین حق انتخاب مدرسه فرزند خود را ندارند و کودکان می‌بایند در مدرسه منطقه سکونت خود ثبت‌نام شوند. تغییر مدرسه تنها در شرایط حاد و استثنائی امکان‌پذیر است. در نهایت باید گفت که با وجود یکسان بودن قانون در تمامی ‌کشور، در عمل تفاوت‌های چندی در مشارکت والدین در آموزش کودکان به‌چشم می‌خورد. برای مثال، والدین کودکان در مقطع ابتدایی بیش از مقاطع بالاتر (gymnasium‪,‬ lyceum) در امر آموزش و ارتباط با مدارس فرزندان مشارکت دارند.  

کشورهای آمریکای لاتین و منطقه کارائیب
در میان کشورهای منطقه کارائیب و آمریکای لاتین، کشور‌ هائیتی با ۳۴٪ مشارکت، حائز بالاترین نرخ مشارکت اولیاء در انجمن اولیاء و مربیان است. گواتمالا، بولیوی، اکوادور، جامائیکا، و نیکاراگوئه در مقام‌های بعدی قرار می‌گیرند و کشورهای توسعه‌یافته آمریکا و کانادا در انتهای لیست مشارکت می‌گنجند.

عواملی چون جمعیت هر کشور، جمعیت دانش‌آموزان در هر خانواده، نسبت جمعیت شهری و روستایی، و میزان رفاه اقتصادی خانواده‌ها را می‌توان در این میزان مشارکت دخیل دانست، اما عامل توسعه‌یافتگی یا توسعه‌نیافتگی؛ مهم‌ترین این تفاوت معنادار در مشارکت والدین در انجمن‌های اولیا ذکر شده است.

در مجموع، میزان مشارکت در میان والدین تحصیل‌کرده، زنان، والدین جوان‌تر، و در شهرهای کوچک و روستاها بیشتر است. همچنین هرچه تعداد فرزندان یک خانواده بیشتر باشد، مشارکت والدین در انجمن اولیا نیز بیشتر است و در مجموع، والدینی که مشارکت سیاسی بالاتری دارند، مشارکت بیشتری در انجمن‌های اولیا نیز نشان می‌دهند. نکته قابل تأمل اینکه اشتغال و درآمدزا بودن والدین، ارتباط مستقیم با میزان مشارکت در انجمن اولیا و مربیان در این منطقه دارد.

میزان مشارکت والدین در انجمن اولیا بسته به شرایط اقتصادی کشور، بر اساس تولید سرانه ملی در هر کشور، متفاوت است؛ به‌طوری‌که کشورهای ثروتمندتر شاهد مشارکت کمتر، و کشورهای فقیرتر شاهد مشارکت بالاتر والدین است. میزان تحصیلات والدین در سطح فردی نیز عامل افزایش مشارکت در انجمن اولیا است؛ اگرچه شاخص سطح ملی مشارکت (در آمریکا و کانادا) رابطه معکوس با مشارکت والدین در انجمن اولیا دارد.

استرالیا
در کشور استرالیا، انجمن اولیا و مربیان در کنار ارگان‌های دولتی محلی بدنه اصلی نماینده دیدگاه‌های مدارس در سطح دولتی را تشکیل می‌دهند. این انجمن‌ها و ارگان‌ها در مجموع سه میلیون عضو از میان والدین دانش‌آموزان در ۷۰ میلیون مدرسه دولتی در این کشور دارا هستند.

نقش عمده این نهادها کمک جهت تعیین سیاست‌ها و خط‌مشی‌های آموزشی مدارس و وزارت‌خانه‌های مربوطه است. هریک از این انجمن‌ها و ارگان‌ها بر اساس فاکتورهایی همچون این‌که آیا مدرسه در منطقه واقع شده است یا در یکی از ایالات، و این‌که آیا مدارس دولتی هستند یا خصوصی، متفاوت است.

در نهایت، می‌توان عملکرد این انجمن‌ها را بسته به میزان عملکرد سیاسی هر انجمن در ارتباط با انتخابات، کارکرد هر انجمن در تعریف و تبیین دیدگاه‌های خود برای مسئولین آموزشی کشور، و دیدگاه‌های مبنای دولتمردان در هر دوره، مورد ارزیابی قرار داد.

اتریش
کشور اتریش دارای یک سیستم آموزشی بروکراتیک و پرقانون است که سیستم کنترلی پرقدرتی را در سطح فدرال و استانی به دنبال دارد. به این ترتیب، بخش اعظم فعالیت‌های مدارس؛ اعم از طرح درس، محتوای کتب درسی، و سهمیه مالی مدارس، شدیداً امری سیاسی و در اختیار احزاب سیاسی روی‌کارآمده دارد.

در نتیجه این امر، مشارکت در تعیین امور مدارس علاوه بر انجمن اولیا و مربیان، شامل حال گروه‌های متفاوت و متنوعی نظیر اصناف تجاری، مصرف‌کنندگان، نهادهای مذهبی و غیره نیز می‌شود. بااین‌حال، انجمن اولیاء و مربیان به دلیل تأکید عمومی‌ جامعه اتریش بر مشارکت اجتماعی، توانسته است سهم به‌سزایی در تعیین خط‌مشی‌های آموزش و پرورش داشته باشد.

برای مثال قانون ۱۹۶۲ این کشور منجر به بازتعریف بخش اعظم سیستم آموزشی شد و قانون آموزش ۱۹۷۴ نیز مبنای جدیدی برای حقوق دموکراتیک به منظور وسعت‌بخشیدن به سهم اولیا و مربیان برای تعیین سیاست‌های آموزشی ایجاد کرد. بااین‌حال، مصوبه تکمیلی چهارم قانون آموزش مدارس به دلیل فقدان وفاق سیاسی تا سال ۱۹۸۶ به اجرا گذاشته نشد.

مشارکت در انجمن‌های اولیا و مربیان در کشور اتریش به دلیل جدال سیاسی و بروکراتیک شدید، همواره مورد تشویق بوده و این انجمن‌ها، همچون سایر کشورها، بر اساس انتخابات ساده از میان والدین عضو می‌پذیرند.

بلژیک
سه مکانیسم عمده در نحوه مدیریت مدارس در کشور بلژیک وجود دارد: آموزش خصوصی یارانه‌ای که توسط کلیسای کاتولیک گردانده می‌شود؛ آموزش تحت نظارت شهرداری‌ها؛ و آموزش دولتی.

از دهه ۱۹۷۰ میلادی، ذهنیت سنتی مبنی بر محدود بودن فرآیند آموزش در دست آموزگاران، رفته‌رفته تغییر کرد و مادران و پدران خواستار سهیم‌شدن در نحوه تربیت و آموزش فرزندان‌شان شدند. به این ترتیب، اولین انجمن‌های اولیا و مربیان کشور بلژیک شروع به شکل‌گیری کردند و عمده اهداف تشکیل این انجمن‌ها، تأمین مالی فرآیند آموزش بود. رفته‌رفته، این مشارکت افزایش یافت و تصمیم‌گیری‌های مبسوط‌تر آموزشی نیز شاهد حضور و فعالیت داوطلبانه والدین شد.

در دهه ۱۹۸۰، تشکل‌های والدین به صورت یک انجمن واحد به نام KOOGO سامان و دامنه فعالیت‌ها نیز گسترش یافت و با ارگان‌های دولتی ارتباط برقرار کرد و نهایتاً در دهه ۱۹۹۰ میلادی، فعالیت این انجمن‌ها و اعضای آن رسماً‌ در سیستم قانونی این کشور به رسمیت شناخته شد؛ به‌طوری‌که اعضای آن همچون والدین و مربیان، حق برخورداری از یارانه‌های دولتی مربوط به آموزش را یافتند.  

در حال حاضر، 2 نهاد عمده فدراسیون والدین در آموزش رسمی ‌(FAPEO) و اتحادیه اولیا مدارس کاتولیک (UAPEC)؛ نهادهای اولیا و مربیان شناخته‌شده در این کشورند.

کانادا
از سال ۱۹۴۳، کودکان کانادایی سنین ۷ تا ۱۶ ملزم به حضور اجباری در مدارس هستند. در سال ۱۹۹۴، تصویب «راهنمای کمیته‌های مشورتی برای مدیریت مدارس» بر جایگاه و حق والدین برای مشارکت در تصمیم‌گیری‌های مربوط به مدارس در حوزه‌هایی نظیر توسعه، بودجه، قوانین، طرح درس، و پروسه‌های استخدام نیرو تأکید می‌کند.

چین
در کشور چین، والدین به دلیل سیاست تک‌فرزندی دولتی، انتظارات زیادی از فرزندان خود دارند. در این کشور، والدین اولین آموزگاران کودک هستند و این آموزش مادام‌العمر است. کتاب ین ژیتویی که چهار هزار سال قبل نگاشته شده است، بر اهمیت نقش آموزشی خانواده تأکید می‌کند.

در شهر چوژوی چین، مؤسسه FYGC متشکل از مسئولین آموزشی دولتی و بازنشستگان این حوزه، ارگان اصلی رسیدگی به امور دانش‌آموزان و مدارس است. در حال حاضر، کشور چین در حال توسعه روش‌هایی برای نزدیک‌کردن فعالیت تربیتی خانواده و مدارس در دوره صنعتی و مدرن است؛ به‌طوری‌که ۷۰٪ مدارس ابتدایی و راهنمایی مدارس را والدین تأسیس کرده‌اند که چیزی شبیه به انجمن اولیا و مربیان است.

در نشست‌های نامنظم این مدارس یا انجمن‌ها، سخنرانی متخصصین، گفتگوی والدین در باب تجربیات تربیتی، گزارش پیشرفت تحصیلی کودکان به والدین، و تشویق والدین برای بازدید از مدرسه و ارائه مشاوره به مسئولین مدارس صورت می‌گیرد.

آفریقای جنوبی
تا قبل از سال ۱۹۹۴، سیستم آموزش در کشور آفریقای جنوبی نژادپرستانه بوده و مشارکت والدین بر اساس خطوط نژادی مدارس متفاوت بود. به این ترتیب که مدارس مخصوص سفیدپوستان، تعداد انجمن‌های اولیای فعال‌تری نسبت به مدارس رنگین‌پوستان داشت که در دسته دوم، اکثریت اعضا از سوی دولت انتخاب و منصوب می‌شدند.

پیرو انتخابات دموکراتیک ۱۹۹۴، وزارت ملی آموزش و ۹ دپارتمان تابعه آن تأسیس شدند. به علاوه، حق مشارکت والدین در فرآیند آموزش کودکان در قانون مدارس آفریقای جنوبی مصوب ۱۹۹۶ مورد تأکید قرار گرفته است. طبق این قانون، اکثریت اعضای نهادهای مربوطه نظارتی باید متعلق به والدین کودکان مدارس باشد.

ایالات متحده
کشور آمریکا مدعی بیشترین تلاش برای توجه به کثرت و تنوع در سیستم آموزشی خود است. دلیل این امر، امواج متعدد مهاجرت در سه قرن اخیر به این کشور ذکر شده است. در عین حال، قوانین آموزشی این کشور به طرز غیرقابل انکاری سیاهان و بومیان این کشور را برای سالیان متمادی مورد غفلت و تبعیض قرار داده است. تبعیض آموزشی شامل سایر اقلیت‌های نژادی و قومی ‌مهاجر به این کشور نیز بوده است و لذا می‌توان گفت سیستم آموزشی این کشور تنها چند سال است که از بند تبعیض سیستماتیک رهایی یافته است.

به اقتضای تنوع جمعیتی فراوان در این کشور، نمی‌توان استاندارد آموزشی واحدی در بخش‌ها و ایالات مختلف این کشور سراغ گرفت. والدین در مدارس فرزندان خود می‌توانند برای کمک‌های داوطلبانه برای تدریس، کار در کتابخانه مدرسه، مواظبت از فضای مدرسه، آموزش ورزش، آموزش‌های فوق برنامه به دانش آموزان، جمع آوری کمک مالی برای مدرسه، حضور یابند.

با این حال، مسایل متعددی باعث شده است تا حضور والدین در انجمن‌های اولیا و مربیان کم‌رنگ شود: بسیاری از مادران دانش‌آموزان تک‌والد بوده و وقت و پول کافی برای کمک به مدرسه ندارند، ممکن است برخی از والدین با زبان انگلیسی آشنایی نداشته باشند، بسیاری از والدین ممکن است خود بی‌سواد باشند، و یا مهارت کافی برای سخنرانی و گفتگو در میان جمع را نداشته نباشند.

در نهایت، نهاد و انجمن‌هایی همچون انجمن اولیا و مربیان (PTA)، لیگ رأ‌ دهندگان زن، اتخادیه آزادی‌های مدنی آمریکا، اتحادیه ملی پیشرفت رنگین‌پوستان، لیگ شهری، و گروه جدید شرقی‌ها و هیسپنیک‌ها؛ گروه‌هایی هستند که برای کمک به مشارکت چنین والدینی توسعه یافته‌اند.

معمولاً‌ مشارکت والدین در انجمن‌های والدین در مدارس آمریکا با یادآوری نقش والدین سیاه‌پوست در پرونده موسوم به پرونده براون در ۱۹۵۴ در ایالت کانزاس، و درخواست آنها برای برچیده‌شدن جدایی سیاه‌پوستان از سفیدپوستان در مدارس و اتوبوس‌های دانش‌آموزان و نتیجه نهایی برچیده‌شدن بنیان جدایی نژادی در این کشور، صورت می‌گیرد.

به گزارش مهرخانه، مشورت و همکاری اولیای دانش‌آموزان با مدرسه، با این که از قدیم به دلایل مختلف دارای اهمیت بوده است، در چند دهه اخیر مخصوصاً امروزه که عصر اطلاعات و فن‌آوری و دانایی لقب گرفته و تحولات سریع اجتماعی و اقتصادی و حتی در ارزش‌ها و روش‌های زندگی در جوامع پدید آمده است، اهمیت و ضرورت آن بیش از پیش محرز می‌‌شود.‌ با توجه به مطالب ذکر شده و بررسی نقش انجمن اولیا و مربیان در کشورهای مختلف جهان، به نظر می‌رسد علت عمده موفقیت این انجمن‌ها در دنیا پیگیری مصرانه والدین در امر آموزش بوده که این دخالت را نوعی حق برای خود به شمار می‌آورند و حتی در برخی کشورها در زمینه تدوین محتوای کتب درسی نیز مشارکت دارند، همچنین انجمن اولیا و مربیان در کشورهایی فعالیت مناسب دارد که قانون قوی و مدونی برای تشکیل آن تصویب شده است.

در مقابل به نظر می‌رسد مهم‌ترین علت این ضعف عملکرد و محقق نشدن اهداف انجمن اولیا و مربیان در ایران عدم فرهنگ‌سازی صحیح در مورد کارکرد اصلی این انجمن‌ها و برنامه‌ریزی برای تشویق والدین به مشارکت در این انجمن‌ها و همچنین عدم اجرایی شدن قانون مربوطه و نظارت صحیح و دقیق بر عملکرد این انجمن‌ها توسط دولت است.

پی‌نوشت
1.    http://www.schooldays.ie/articles/role-of-the-parents-association
2.    http://www.bbis.de/community/parent-teacher-association/
3.    http://www.schoolboard-scotland.com/conference/Greece.htm
4.    http://www.vanderbilt.edu/lapop/news/091409.pdf
5.    http://www.schoolboard-scotland.com/conference/Australia.htm
6.    http://www.schoolboard-scotland.com/conference/Contents.htm
7.    http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86_%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%A7_%D9%88_%D9%85%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86
 
   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
پربحث ترین
 
  بپذیریم که قانون اساسی به اصلاحات نیاز دارد
  چند «برگِ برنده» در دست لاریجانی برای حفظ کرسی ریاست مجلس دهم
  استقبال افخمی از حذف پروانه ساخت و راهکار هاشمی برای شفاف‌سازی
  دلیل رفت و برگشت‌های متوالی نرخ ارز چیست؟
  خداحافظی ساکنان گیشا با پل ۴۵ ساله، مدیریت شهری ریسک می‌کند؟
  «نظام پارلمانی» منهای نظام حزبی؛ ایده‌ای خطرناک علیه «مردمی بودن» جمهوری اسلامی
  برندگان اصلی جنگ تجاری آمریکا و چین چه کسانی هستند؟
  «تگزاس» برگ برنده اکران ماه رمضان سینمای ایران
  دلار در صرافی‌ها چقدر قیمت خورد؟/یورو ۱۵.۹۵۰ تومان شد
  افزایش تنش در کاخ سفید/ پمپئو و بولتون رو در روی هم قرار گرفتند
  معیار شورای نگهبان، سلایق افراد نیست
  ملاک های جدید شورای نگهبان برای تائید صلاحیت چیست؟
  الله‌کرم: تاکیدرهبری بر جوان‌گرایی معطوف به همه مسئولان است نه دولت
  راویان شبانه تهران/ چه خبر از شب‌هایی که پایتخت تا سحر بیدار است؟
  «متری شیش‌ونیم» از پس «سامورایی در برلین» برنیامد
 
   پایگاه های دیگر  
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما:09125391656 ::  پیوندها ::  نسخه موبایل:09124030118 ::  RSS ::  نسخه تلکس
© اندیشه ها1389
طراحی و اجرا: خبرافزار